“Hell is where the heart is”

Sometimes it is a real gets-inside-you-and-rips-you-apart pain.

Counting bodies like sheep to the rhythm of the war drums.
-
I’ll be the one to protect you from your enemies and all your demons
I'll be the one to protect you from a will to survive and a voice of reason
I'll be the one to protect you from your enemies and your choices son
They're one in the same, I must isolate you…
Isolate and save you from yourself …

Siktir git. demek istiyorum bazen.

Onun yerine, NEYSE demek daha zor geliyor, ama en zor* olanı yapmayı tercih ediyorum.

*Susuyorum

I close my eyes
It doesn't work
I can hear tomorrow

Listen. I don't like to preach, but here's some advice. You'll meet a lot of jerks in life. If they hurt you, remember it's because they're stupid. Don't react to their cruelty. There's nothing worse than bitterness and revenge. Keep your dignity and be true to yourself.
-
Persepolis (2007)

And i swear that i can feel you
creeping underneath my skin
and it feels like heaven to me, sometimes.

Case

"ye shall not rob from the house i have built,
or commit any theft or un-righteousness,
lest ye be sturuck down into the earth and forthwith,
and the land of the heathen consume you."

-the book of the stone.

I blame fools being fools. I blame smarts acting fools and I blame myself sitting in silence in this foolishness. Can I kill everyone and make myself at home?

Dear diary,

I woke up angry today.

Cloning Confucius: If you quit your dreams, nobody cares, but you'll always know. (Se desistir de seu sonho, ninguem se importa, mas você sempre saberá que parou no meio.)

Ich hoffe mich versteht irgendjemand.

Yalınayak balkona çıktım. Yağmur yağıyordu. Kulaklarımı zımparalayan rüzgar hoşuma gidiyordu. Annem, "kızım terlik giy öyle çık" diye söylenmeye başladı, ama ben yan yan basarak ilerledim. Kahverengi taşların her santiminde daha çok üşüdü ayaklarım. Sonra babam içeriden bağırdı -"Diloş kapasana balkonu k.çımız dondu afedersin." ve balkonu kapayıp içeri girdim. Denize bakan büyük camın önüne oturup kulağımı cama dayadım. Babamdan -"Romantik hareketler yapacağına git ders çalış." diye bir ses duydum, ama o an romantik hareketlerime dur diyemedim. Annem de -"Muzlu süt yapayım mı?" diye sormuştu ama cevap veremiyordum. Sevgilimi özlemiştim. Her şey durmuştu. Konuşmayı dahi birkaç saniyeliğine unutmuştum. Cama çarpan yağmur damlaları tok bir ses çıkarırken, rüzgar sesi neredeyse hiç duyulmuyordu. Dışarıdaki o fırtına, kulağımla cam arasındaki sessiz "pıtı pıtı" sesleri arasında kaybolmuştu. Gözlerimi kapayıp gülümseyince, yine babamdan bir ses geldi -"Pimapen taktırdım ya, şimdi daha akustik pıtlıyor di mi? Hehee." Babamla gülüştükten sonra dersimi çalışmak için odama geldim. Önce Blogger'ı açtım ve bunları yazmaya başladım. Satırların ortasında sevgilimle konuşmaya başladık. Bana kükreyen aslan taklidi yaptı. Gülüştük. Blogumu bitirdikten sonra bilgisayarı kapayıp sevgilimi arayacağım.



-Bitti, arıyorum.

At night, I think of my piano in its ocean grave and sometimes of myself floating above it. Down there, everything is so still and silent, it lulls me to sleep. It is a weird lullaby, and so it is... It is mine. There is a silence where hath been no sound. There is a silence where no sound may be in the cold grave, under the deep deep sea.

"I tried to be chill but you're so hot that I melted."

Seni seviyorum demek.

Ne zaman, nereden tokat yiyeceğimi kestiremezken içinde bulunduğum saf rahatlık, "biliyordum" demeden bir önceki ruh hali.

I've seen death as it sneaked up behind you
Patiently taking its aim
As it aimed for the spark in your eyes
Resistance from here looked so lame
What used to scare me is not worth one thought
As I cling the memory of
Pitch black coffee and cigarette used while I aimed for a smile on your face

I tried to sit straight up the side of your bed
And pour my thoughts straight down the drain
When it pours I'd much rather get wet
Than to shelter my thoughts from the rain
While I chill my guitar to your amplified breath
And hum away thoughts of your death
All I got left is one awkward embrace
My last aim for a smile on your face

Growing up absurd.

Sometimes fate is like a small sandstorm that keeps changing directions. You change direction but the sandstorm chases you. You turn again, but the storm adjusts. Over and over you play this out, like some ominous dance with death just before dawn. Why? Because this storm isn't something that blew in from far away, something that has nothing to do with you. This storm is you. Something inside of you. So all you can do is give in to it, step right inside the storm, closing your eyes and plugging up your ears so the sand doesn't get in, and walk through it, step by step. There's no sun there, no moon, no direction, no sense of time. Just fine white sand swirling up into the sky like pulverized bones. That's the kind of sandstorm you need to imagine.

An you really will have to make it through that violent, metaphysical, symbolic storm. No matter how metaphysical or symbolic it might be, make no mistake about it: it will cut through flesh like a thousand razor blades. People will bleed there, and you will bleed too. Hot, red blood. You'll catch that blood in your hands, your own blood and the blood of others.

And once the storm is over you won't remember how you made it through, how you managed to survive. You won't even be sure, in fact, whether the storm is really over. But one thing is certain. When you come out of the storm you won't be the same person who walked in. That's what this storm's all about.

Source: Haruki Murakami - Kafka on the Shore

Zor gün.

"There" is no better a place than "here." When your "there" has become a "here", you will simply obtain another "there" that will again look better than "here."

Her yer cok karanlik oldugunda,
ve bir avuc isik gordugunde,
ona kilitlenirsin.

ve o isik cok guzeldir o an.

I'm going to make a cake

He seemed to be talking about my fears, my insecurity, and my unwillingness to see what was wonderful because tomorrow it might disappear and I might suffer. The gods throw the dice, and they don't ask whether we want to be in the game or not. They don't care if when you go, you leave behind a lover, a home, a career, or a dream. The gods don't care whether you have it all, whether it seems that your every desire can be met through hard work and persistence. The gods don't want to know about your plans and your hopes. Somewhere they're throwing the dice- and you are chosen. From then on, winning or losing is only a question of luck. The gods throw the dice, freeing love from its cage. And love can create or destroy-depending on the direction of the wind when it is set free.

“Tonight his eyes were shining-he looked wonderful.”

I'm afraid to forget you
I am remembering you
You were sparkling.

dont you know
i sit around
with my head
hanging down

-jacksons five

" But you can't give your heart to a wild thing: the more you do, the stronger they get until they're strong enough to run into the woods or fly into a tree. Then a taller tree, then the sky. That's how you'll end up, Mr. Bell if you let yourself love a wild thing, you'll end up looking at the sky."

I Wanna Do Bad Things With You...

No more head trips.

Mülakatta sorulan soru: "Parayı sever misiniz?
Mülakatta verilen cevap: "Kaç paradan bahsediyoruz?"

Cat on Keybord

****ğdefşlllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllç21w.çŞER<

Dün perşembeydi. Ali'yle buluştuk.

Perşembe Ali'yle buluşacağız.

Haftaya Ali'yle buluşacağım.

Demet Evgar.

3 Ağustos tarihinde yazdığım yazıyı tekrar okudum da, neden korkutuğumu şimdi daha iyi anlıyorum.

Bi de "burda konuşmak saçma, buluşup ayrılalım" dedi. Tamam dedim. Perşembe ayrılıcaz.

Samantha: "You know it's so interesting. You can tell a man "I hate you", you have the best sex of your life, but tell him "I love you", you probably never see him again.

Ben zor bi insan değilim. Yerine göre değişir söylemek istediğim. Ama örneğin beni çözmek zor değildir. Bak beni avcunun içi gibi bilen insanlar var mesela. Onlar medyum falan değiller yani senin benim gibiler. Huyum belli suyum belli. Garip olmak belirsiz olmak değildir ayrıca. Garibim ben biraz. Ama adı var en azından di mi, belli belirsiz olmaktan iyidir. Bugün o garip günlerden biri mesela. Ben garip değilim ama işin garibi. Benim dışımda her şey bi garip amınakoyim. Noluyoya?

I started a joke
Which started the whole world crying
Oh but I didnt see
That the joke was on me...oh no..
And I started to cry
Which started the whole world laughing
Oh if Id only seen
That the joke was on me.

Havalar kıvama geliyor. İnsan psikolojisi ne garip, güneşe muhtaç yaratılmış varlıklarız, ama ben güneşi hiç sevmem. Belki fotoğraflar güzel çıksın diye lazım olur, aa ya da saç rengim tam belli olsun diye olabilir. Ama yok ya güneşte siyah saça da baksan sarı görünüyo be karşim. Aman vazgeçtim güneşi hala sevmiyorum.

E/starcraft says (00:42):

5 aydan uzun süre kız arkadaşım olursa

E/starcraft says (00:43):

nüfus cüzdanıma hane ekleticem

E/starcraft says (00:43):

SEVGİLİ: VAR diye

Son yazılarımı İngilizce yazmışım.

Idon'tknowwhy.

"I want to know if the rest of the world fancies a game me hide and seek. I'll close my eyes, count to 60 and you all Fuck off and hide somewhere."

"Success is like pregnancy. Everybody is celebrating you but nobody knows how many times you were fucked..."

Lately there are these moments when I feel connected to something else. Someone. It's like the mask is slipping. Things, people who never mattered before are suddenly starting to matter. It scares the hell out of me.

Ruhen değil de fiziksel olarak pek yalnızım şu aralar. "being alone" evet. Ruhum yeterince okşanıyor bu aralar belki ama bazen fiziksel sıcaklık akışı daha verimli oluyor. Bugün birileriyle konuşmamaktan sesimin çatallı çıktığını farkettim. Son zamanlarda dinlediğim müziklerden, öğrendiğim yeni şeylerden ya da dertlerimizden bahsetmek, insanların gözünün içine bakarak da onların söylediklerime nasıl tepkiler verdiğini incelemek istedim. Ama içinde bulunduğum durumdan dolayı sosyal girişimlerde yeterince bulunamıyorum. Geçici bir şey allahtan.

Aklıma getirdiler, unutmiyim diye buraya koydum.

I just want to make good on all the promises I have made.

Öylesine.

Utançlarım geldi aklıma. Tüylerim diken diken oldu yine.

sdkjfsdf

shekinah lover sent 07.07.2009 15:19:
bahar tomurcuğum
kartal bakışlın seni çok özledi-
-

i just need a touch, of your eyes, i miss so much, your smile is all i need to survive this loneliness inside, don't you worry about a thing now, temptation might be all around me but it's not the same so if you're lonely you know my voice can soothe your pain.

Siya siyabend vardı noldu onlar?
Özledim dinlicem.

Sürekli mutlu olmak iyi değildir. Arada kendime acı hissettirmeyi seviyorum. Bazı şeylerin hala somut/gerçek olduğunu hatırlatıyor, rahatlıyorum.

Oh I do believe
In all the things you say
What comes is better than what came before

And youd better come come, come come to me
Better come come, come come to me
Better run, run run, run run to me
Better come

Oh I do believe
In all the things you say
What comes is better that what came before

And youd better run run, run run to me
Better run, run run, run run to me
Better come, come come, come come to me
Youd better run

Cat Power dinlerken vegetative state'e geçmek kaçınılmaz bir gerçektir.

This is a good Monday. Good Monday for me and my universe.
Heart feels something today, feels something romantic and physical.
You may know how deep is this feeling, or may never know the color of love.
But we, my friends, we the lovers touched the blue morning sky,
and there was no sin or whatever you call it is.
I believe in God today.
Believe in something makes me dance with no rhythm.
I believe in love this Monday.
Today is a good day, my friends.
Today,
is a good Monday.

Bu kutulardan gelmeyecekse asla noodle sipariş etmem.

Canis Majoris, senden sonra "Allah var." diyebiliyorum rahatlıkla. Büyüksün vesselam.

29071972

Me and the rest of the family here singing "Where'd you go?"
I miss you so,
Seems like it's been forever,
That you've been gone,
Please come back home...

--E.E.

20 yaşındayım. Üniversiteden mezun olmama çok da fazla kalmadı. Hala kopya yazıyorum orama burama. Hala işe yarıyor. Acaba şu kopya işini geliştirsem, böyle günlük hayata yaysam, ileride işime yarar mı? Mesela "Nerdesin sen?!" sorusuna verilebilecek cevapları sol bileğime, "Tavuk sote nasıl yapılır?" tarifini sağ bileğime falan yazsam, ilerde süpersonik bir insan olur muyum?

Uyumak istiyorum.

"Kulak eğer gerçeği anlarsa gözdür."


-İhsan Oktay Anar'ın Suskunlar adlı kitabından bir Mevlana alıntısı.

The message I was told was to try and find the joy of a lifetime.

[We all fall in love sometimes]

It's been a while
since i could say that i wasn't addicted and
It's been a while
Since I could say I love myself as well and
It's been a while
Since I've gone and fucked things up just like i always do
It's been a while
But all that shit seems to disappear when i'm with you
But everything I can't remember as fucked up as it may seem
the consequences that I've rendered
I've gone and fucked things up again

Darılmaca sıkılmaca yok.

Bazı arkadaşlarım bir şekilde beni baydıktan sonra onlara açıklama yapmadan onlardan uzaklaşıyorum. Bana bir faydası olmuyordur ya da sadece canım öyle istemiştir. Sonra tekrar konuşmaya başlasak da onlarla eskisi gibi samimi olamıyorum, bu yüzden bana kızıyorlar. Yemek tabağıma ben daha dokunmamışken başkası çatal attığında da aynen bu şekilde gıcık oluyorum. Alakasız olaylar, sonuç aynı.

Bugün canım bir şey söylemek istemiyor.

Bugün blog koşmicam.

Bugün blog koşucam.

Piano'da çalmayı en çok sevdiğim şey Moonlight Sonata'ydı. Takip ettiğim bir blogda bahsedildiğini görünce bir an önce eve gelip aylardır tozunu bile almadığım pianonun başına oturup onu çalmak istedim. Akşam eve geldim, ama çalamadım. Neredeyse girişten sonrasını unutmuşum. Notalar karşımda olmasına rağmen hiçbir şey yapamadım. Can sıkıcı bi durum. Birkaç saat önce de CNN Türk'te Fazıl Say'ı dinliyordum. Ona eşlik eden müzisyenlerle birlikte mükemmel bir gösteri hazırlamışlar. Çok etkilendim. Gözlerimi kapatıp dinlerken babam yemek sonrası nescafe'mizi getirdi. O an her şey çok güzel göründü gözüme. Arkada çalan müzik de o an'a farklı bir huzur katıyordu. O tabloyu görmemi sağlayan Fazıl Say'a başka türlü saygı duyuyorum. Zaten çocukluğumdan beri müziğin içinde büyümüş olmamdan dolayı olsa gerek, müzikle ilgili her şeye saygı duyuyorum. Pianoya dokunmaya başlamamamın sebeplerinden biri de bu. Ona tüm ilgimi veremeyeceksem, kesinlikle istediğimi yapamam. O yüzden bekliyorum. Yarım yamalak arada tıngırdatmak bile saygısızlık olur. Parmaklarım kasılmasın diye arada arpej çalışmam hariç, onu karıştırmayalım şimdi.

Bazen insanları anlamaya çalışmadan önce sorgulamayı tercih ederiz. Bunu yapmak daha kolaydır. Ama sonuç alamadığımızı görünce de tepelerine çıkarız. Bunu yapmak yerine bazen insanların kızmak, olumsuz tepkiler vermek veya yürüyüp gitmek için ille de nedenleri olması gerekmediği fikrine alışmamız gerekmektedir. Ben alıştım.